Nu André Kuipers meerdere keren per dag rondom de aarde zweeft moest ik gisteravond denken aan een mooi verhaal uit mijn jeugd. Jaren geleden was ik namelijk op zomervakantie met mijn ouders in Oostenrijk om hoog in de bergen van berghut naar berghut te wandelen. Heel indrukwekkend om als klein mannetje tussen die kolossen van bergtoppen te lopen waardoor het besef hoe nietig wij zijn enorm versterkt werd. In een echt authentieke berghut zit je met allerlei nationaliteiten 's avonds aan tafel om te eten wat 'de pot schaft'. Wijn was ver te zoeken. Maar ja, ik was ook nog maar veertien. We raakten aan de praat met onze 'berghutvrienden' en al snel kwam het gesprek op de geschiedenis van een man uit de Verenigde Staten, waarmee wij de berghut deelden. Deze meneer had in zijn leven al een 'veel bijzondere plekken' bezocht. Ruim 30 jaar eerder was hij namelijk één van de twaalf mensen die ooit zijn voet op onze maan had gezet.
Kleine stap
Charles Duke was namelijk piloot van de Apollo 16! De avond van een veertienjarig jochie die op de rand van zijn bed aandachtig zat te luisteren naar de verhalen over het pikdonkere heelal, 'vuur gele' zon en prachtige uitzicht op de aarde was een feit.
De discussie is al jaren gaande: is een schroefdop beter dan kurk?
Voor veel wijnliefhebbers voelt het antwoord nog steeds intuïtief: kurk = kwaliteit, schroefdop = simpel.
Maar de werkelijkheid ligt genuanceerder. Sterker nog: aan de bovenkant van de markt kan een schroefdop tegenwoordig technisch gezien zelfs beter zijn dan kurk. Mits je de juiste gebruikt.
Wie regelmatig naar wijnetiketten kijkt, komt soms de term lutte raisonnée tegen. Het klinkt Frans, technisch en vooral een beetje vaag. Is het biologisch? Is het duurzaam? Of is het gewoon marketingtaal? De waarheid ligt, zoals zo vaak in de wijnwereld, ergens in het midden.
In de wijnwereld gebeurt veel, maar soms is er een schandaal dat alles verandert. Eén van de meest bizarre en tegelijk invloedrijke momenten in de moderne wijnhistorie vond plaats in Oostenrijk in de jaren tachtig. Een affaire die de wereld inging als de Antivries-gate. Een verhaal over fraude, wanhoop, chemie en uiteindelijk een onverwachte wedergeboorte van een heel wijnland.