Afgelopen week ontving ik een zeer interessante klant in de winkel. De meneer vertelde mij dat hij elke dag een fles wijn ontkurkt. Uiteraard vond ik dat al prachtig om te horen, maar het verhaal ging verder. Elke kurk draait hij van de kurkentrekker en gooit hem vervolgens met een soepele boog boven op de boekenkast in de huiskamer. Eens per jaar pakt hij een trapje en raapt hij de kurken bij elkaar om zo de jaarlijkse kurkentelling te houden.
Tel-avond
Met wel drie emmers vol begint de jaarlijkse tel-avond. "Domaine Tempier" roept hij. "En hier die champignon uit de fles ‘De Venoge Champagne’ die we dronken toen we 35 jaar getrouwd waren!" Zo verloopt de avond met een aaneensluiting van fantastische herinneringen. Vrouwlief turft in een schriftje de aantallen en manlief vertelt bij iedere kurk over het geweldige moment dat de plop klonk.
De vrouw des huizes klapt het schrift dicht en roept: "365!" Het is half tien en ze kijken elkaar aan. Tien seconden duurt het oogcontact wanneer de tafelstoel naar achter schuift en de man voor tien minuten de wijnkelder in duikt. Plop, een soepele polsbeweging en tok. Kurk nummer 1 van het nieuwe wijnjaar in huize wijnliefhebber is zojuist op de boekenkast beland. Enkele glazen later volgt de zin: "Volgend jaar wil ik er weer 365 tellen schat, en nu lekker naar bed!"
Wie regelmatig naar wijnetiketten kijkt, komt soms de term lutte raisonnée tegen. Het klinkt Frans, technisch en vooral een beetje vaag. Is het biologisch? Is het duurzaam? Of is het gewoon marketingtaal? De waarheid ligt, zoals zo vaak in de wijnwereld, ergens in het midden.
In de wijnwereld gebeurt veel, maar soms is er een schandaal dat alles verandert. Eén van de meest bizarre en tegelijk invloedrijke momenten in de moderne wijnhistorie vond plaats in Oostenrijk in de jaren tachtig. Een affaire die de wereld inging als de Antivries-gate. Een verhaal over fraude, wanhoop, chemie en uiteindelijk een onverwachte wedergeboorte van een heel wijnland.
Veel wijnliefhebbers besteden veel tijd aan het kiezen van de juiste fles. Een mooi wijnhuis, een interessante druif, een goed jaartal. Maar opmerkelijk genoeg staat het glas waarin we die wijn vervolgens schenken vaak minder in de spotlight. Terwijl dat glas misschien wel het verschil maakt tussen best lekker en wow, hier gebeurt iets.