Missie: Wijn

Afghanistan

Afgelopen weekend kwam mijn goede vriend na een paar maanden terug uit Afghanistan. Tijdens de missie is de regel dat er geen druppel alcohol gedronken mag worden. Volkomen begrijpelijk, maar ik heb veel respect voor het naleven van deze regel. Hoewel wijn natuurlijk niet iets is waar je niet zonder kan leven, lijkt 4 maanden zonder wijn voor mij bijna onmogelijk. Meerdere malen heb ik aan hem moeten denken wanneer ik een fles ontkurkte. En nee, de gedachte was niet: ‘Ik lekker wel, jij niet!’. Het was meer het idee hoe een smaak en geur van een wijn zijn eigen leven kan gaan leiden als je er een lange tijd niet aan kan proeven of ruiken.

onbewoond eiland

Ik begon me af te vragen wat ik zou doen als ik op een onbewoond eiland terecht zou komen. Welke wijn ik dan ga missen? Witte Bourgogne, Champagne of een Grand Cru uit Bordeaux? Ach, zo’n antwoord is niet makkelijk te geven. Waarom krijgen onze militaire jongens niet gewoon om de dag 's avonds een glaasje wijn voorgeschoteld? Als ze de burgers van het land dan ook een glas zouden geven en we proosten vervolgens allemaal tegelijk, zijn we dan niet van veel problemen af? Ik denk dat er dan veel meer rust, vrede en gezelligheid zal komen. Dan maakt het mij echt niet uit wat voor wijn het is.