Op de aan mij veel gestelde vraag: ‘Wat vind je zelf een lekkere wijn?’ geef ik altijd het antwoord dat het van het moment afhangt. Hierna volgt dan meestal een kort voorbeeld van een zonnig strand op vakantie met een vage fles rosé die zich op zo'n moment excellent presenteert. Maar dezelfde rosé zal echt als waardeloos beschouwd kunnen worden tijdens een filmavondje in de winter op de bank.
Saw
Juist tijdens een film is het kiezen van een wijn heel belangrijk. Of keer het om: misschien moet je juist de film bij de wijn kiezen. ‘Saving Private Ryan’ gaat goed samen met een wat oudere Pinot Noir uit Gevrey-Chambertin; een wijn waarin je de bossen van Frankrijk kunt ruiken. Bij de horrorfilms 'Saw' moet je geen bloedwijn drinken, maar liever een dikke Australiër schenken die je de moed geeft om verder te kijken. En bij het aanzetten van 'Romeo en Juliet'? …Daar hoort natuurlijk het ploppen van een rosé Champagne bij!
Alcoholvrije wijn. Je kunt er tegenwoordig bijna niet meer omheen. Waar een alcoholvrije wijn een paar jaar geleden nog ergens onder in het schap stond, vaak één witte en één rode, en meestal niet bepaald de trots van de wijnwinkel, verschijnen er nu complete series. Wit, rood, rosé, mousserend en zelfs alcoholvrije varianten die zich nadrukkelijk als premium wijn presenteren.
Je zit ergens op een klein terrasje in Italië, Frankrijk of Spanje. Het is een uur of zeven. De zon schijnt nog. Je hebt eigenlijk geen idee wat er op de wijnkaart staat en dus bestel je maar gewoon een karafje witte wijn van het huis.
Een goede klant vertelde me onlangs over zijn eerste vakanties naar Italië. Dat moet ergens in de jaren vijftig zijn geweest. De bestemming: het Gardameer. Hij vertelde over de wijn die ze daar dronken en natuurlijk viel de naam Bardolino. Maar toen zei hij iets waardoor ik ineens begon te twijfelen.