Ik kom ze regelmatig tegen; wijnkelders! Leuk, want dit is een van de mooiste plekjes van een huis. Het begint al bij de trap naar beneden. Hoe krakeriger, hoe beter. En stoot je hoofd natuurlijk niet! Eenmaal in de kelder is de temperatuur en de vochtigheid het belangrijkste. Een kelder die zowel in de zomer als winter, dag en nacht de temperatuur op 12 graden houdt en ook nog eens lekker vochtig is, creëert het beste klimaat. Omdat mijn iPhone nog geen thermometer-app heeft, moet ik de ruimte dus op mijn gevoel taxeren. De temperatuur moet eigenlijk het verlangen naar een warm vest oproepen en de geur zal de vochtigheid verraden van een kelder. Een beetje muffig is dan zo gek nog niet. Net als bij een fles wijn gaat het bij een wijnkelder bovenal om de inhoud. Wat ligt er nou precies opgeslagen zo diep onder de grond. Daar gaat het toch wel vaak een beetje mis. Al valt over smaak zeker te twisten, kan ik op deze Blog toch zeker wel even mijn mening uiten. Bijna alle wijnkelders waar ik ga kijken liggen namelijk vol met wijnen uit Bordeaux. Dit is een wijngebied wat zich perfect leent om een aantal jaren te laten rijpen. En ook het illustere verhaal rondom Bordeaux met haar vele Grand Cru’s is voor veel wijnkenners de aanleiding om te blijven ‘steken' bij de St-Jullien's en St-Emillion's van deze wereld. Helaas vergeten we dan dat er fantastisch veel heerlijke wijnen zijn die ook echt een plekje in het souterrain verdienen. Vergeet daarom ook niet de Vintage Champagnes, Elzas wijnen, Bourgognes en Italiaanse flessen heel voorzichtig de trap af te dragen.
Alcoholvrije wijn. Je kunt er tegenwoordig bijna niet meer omheen. Waar een alcoholvrije wijn een paar jaar geleden nog ergens onder in het schap stond, vaak één witte en één rode, en meestal niet bepaald de trots van de wijnwinkel, verschijnen er nu complete series. Wit, rood, rosé, mousserend en zelfs alcoholvrije varianten die zich nadrukkelijk als premium wijn presenteren.
Je zit ergens op een klein terrasje in Italië, Frankrijk of Spanje. Het is een uur of zeven. De zon schijnt nog. Je hebt eigenlijk geen idee wat er op de wijnkaart staat en dus bestel je maar gewoon een karafje witte wijn van het huis.
Een goede klant vertelde me onlangs over zijn eerste vakanties naar Italië. Dat moet ergens in de jaren vijftig zijn geweest. De bestemming: het Gardameer. Hij vertelde over de wijn die ze daar dronken en natuurlijk viel de naam Bardolino. Maar toen zei hij iets waardoor ik ineens begon te twijfelen.