Dromen over Wijn

In veel wijngebieden in de wereld, en met name in Frankrijk, bestaat er een wetgeving die voorschrijft welke druivenrassen er aangeplant mogen worden om vervolgens met trots het herkomstgebied te mogen vertellen op het etiket. Dit zorgt voor een goede identiteit van het wijngebied. Alle wijnen zullen zo een zelfde ‘kleur’ krijgen, het uiteindelijke karakter, de stijl, zal worden bepaalt door de wijnmaker, het klimaat en de bodem van de wijngaarden. Vooral buiten Europa is het voor veel wijnboeren veel vrijer. ‘Lang leve de lol!’ zij mogen aanplanten wat ze willen en vervolgens doen met de druiven wat Bacchus hen verbiedt. Zo kan een wijn uit McLaren Vale in Australië smaken naar een rijke Chardonnay of een volle Sauvignon, en een heuvel verderop kan Shiraz, Pinot Noir of Sangiovese worden geplukt. Iets wat, in bijvoorbeeld, de Bourgogne niet denkelijk zou zijn. Toch komen er wel wat stoute ideeën bij mij op als ik hier aan denk. Hoe zou die Sauvignon het eigenlijk doen op de beste hellingen in de Bourgogne? Of, zal de Pinot Noir druif het op de wijngaard van Chateau Petrus niet nog beter doen dan de Merlot het nu doet? Technisch gezien is het mogelijk. Technisch gezien zou Arjan Robben ook op een fiets kunnen stappen en Mark Rutte kaartjes gaan knippen in een trein. Het kan allemaal maar het is zo als het is. Maar af en toe even fantaseren met een mooi glas wijn in mijn hand is ook wel leuk.