Een hoofdgerecht met veel krachtige smaken en toch licht verteerbaar.
Ingrediënten
Koop 4 mooie kwaliteits kippenpoten, scharrel(bijv. label rouge of poulet yvonne) of biologisch. Maïskip of desnoods gewone kip kan ook maar heeft duidelijk minder structuur en smaak.
Kruiden of kippenbouillon: neem 2 blokjes op 0,7 liter water i.p.v. 1 liter.
5 tot 6 takjes verse dragon. (gerist en grof gehakt)
Zout.
Zwarte peper uit de molen
3 tenen knoflook. Geplet of uit de pers.
1 glas droge witte wijn.
1 kleine uit, grof gehakt.
Bereidingswijze
Doe zout en peper op de kippenpoten en bak ze rustig in de olie aan tot ze goudbruin zijn. Doe de laatste 3 minuten de ui en de helft van de knoflook erbij. In een braadslee kan het gerecht in de oven en op het vuur in een braadpan. Doe de kippenpoten dan hierin en giet de wijn erbij en de helft van de dragon. Verhit tot de wijn voor de helft in verdampt en doe dan de bouillon erbij. Op zacht vuur of 140 graden in de oven. Na 20 minuten de rest van de dragon en de knoflook toevoegen met wat boter erbij. Na +/- 35 minuten het gerecht testen op gaarheid en dan is het klaar om te serveren.
Wat is er nou fijner dan met een grijze dag genieten van een heerlijke dampende kom erwtensoep met worst en een plakje roggebrood met katenspek. Maar welke wijn drink je er nou bij?
Paddenstoelenrisotto is comfort food in z’n puurste vorm. Romig, warm en aards, zonder zwaar te worden. Het gerecht draait om balans: zachte rijst, diepe umami van paddenstoelen en net genoeg frisheid om het geheel spannend te houden. Het is geen uitgesproken vleesgerecht, maar zeker ook geen lichte hap. Juist daardoor is het zo geliefd in februari, wanneer mensen iets feestelijks willen, maar wel toegankelijk en huiselijk.
Pasta pesto is zo’n gerecht dat meteen naar vakantie smaakt. Eén hap en je zit weer op een terras in Ligurië, met de zee op de achtergrond en het geluid van rinkelende kopjes. Ooit werd pesto gemaakt door basilicum, knoflook, pijnboompitten en Parmezaan fijn te stampen in een vijzel. Geen haast, geen machines, alleen geur, smaak en geduld. En misschien is dat wel precies waarom dit gerecht zo fijn voelt. Het is simpel, maar nooit saai.