Eindelijk is het echt lente. Uiteraard moet dit gevierd worden met een nieuwe oogst schitterende rosé. Voor mijn gevoel is het wel vijf jaar geleden dat we gezellig, lekker uit de wind, in de tuin een goed glas konden drinken. Tien jaar terug was de populariteit van rosé gestegen tot ongekende hoogte. Er kwamen, voor die tijd, grote hoeveelheden naar Nederland en de kwaliteit was ook veelal hoog. Zo kon je alleen bij echt gespecialiseerde wijnhandels in ons land deze wijnsoort vinden en was het uiterst bijzonder als er een rosé-tje geschonken werd tijdens een zomerse barbecue.
Rosé d'Anjou
Aan de exclusiviteit kwam snel een einde toen Rosé d’Anjou met miljoenen tegelijk werd aangeboden. Als een soort van invasie veroverden de flessen de supermarkten. De rosé werd zoeter en zoeter en was in bijna elk winkelschap te vinden. Natuurlijk is het fijn dat iedereen de smaak van rosé eenvoudig weet te vinden en met een flesje lekker het park in gaat om te picknicken. Maar ik zou het zo waarderen als er weer een tijdperk kwam waarin deze rosé wijn weer net zo magisch en bijzonder werd als tien jaar geleden. De warme zomers waarin mensen nog vol bewondering naar de fles keken en de inhoud gulzig opdronken, maar de fijne smaak meer wist te waarderen. Ja, ik blijf wachten op dit ‘Tweede Tijdperk Rosé’.
Alcoholvrije wijn. Je kunt er tegenwoordig bijna niet meer omheen. Waar een alcoholvrije wijn een paar jaar geleden nog ergens onder in het schap stond, vaak één witte en één rode, en meestal niet bepaald de trots van de wijnwinkel, verschijnen er nu complete series. Wit, rood, rosé, mousserend en zelfs alcoholvrije varianten die zich nadrukkelijk als premium wijn presenteren.
Je zit ergens op een klein terrasje in Italië, Frankrijk of Spanje. Het is een uur of zeven. De zon schijnt nog. Je hebt eigenlijk geen idee wat er op de wijnkaart staat en dus bestel je maar gewoon een karafje witte wijn van het huis.
Een goede klant vertelde me onlangs over zijn eerste vakanties naar Italië. Dat moet ergens in de jaren vijftig zijn geweest. De bestemming: het Gardameer. Hij vertelde over de wijn die ze daar dronken en natuurlijk viel de naam Bardolino. Maar toen zei hij iets waardoor ik ineens begon te twijfelen.