Hoe dat zo, wat is er dan mis met onze ratatouille? Heel simpel: meestal worden alle groente tegelijk bij elkaar in de pan gedaan en dat doet de smaak ernstig tekort. Graag geef ik hier het recept voor een zorgvuldig bereide, volop smakelijke ratatouille.
Ingrediënten voor ca. 4 personen
Blanke olijfolie
2 middelgrote uien of 5 - 6 sjalotjes, grof gesnipperd
Evt. een scheutje ruby port, marsala, madeira, rode wijn
Bereidingswijze
Snijdt eerst alle groente in niet te kleine stukjes. Courgette en aubergine is mooi in de lengte in vieren gesneden en dan ¾ cm dik. Paprika bijvoorbeeld 1,5 x 2 cm. Venkel: wat dunnere schijfjes en dan grof gesnipperd. Zet alles apart klaar in bakjes. Neem een grotere pan met dikke bodem of een braadpan. Fruit de ui in 2/3 eetlepels blanke olijfolie rustig glazig en zet het vuur dan weer uit. In een of meer koekenpannen (anti-aanbak is prima) bakt u de groente afzonderlijk in een beetje olijfolie. Rode en gele paprika mogen bij elkaar in de pan. Bestrooi ze met peper en zout en voeg gaande weg de knoflook toe. Bak de groentes niet gaar. Gooi de gebaken groentes allemaal bij elkaar op de gefruite uien in de grote pan. Gooi dan in de gebruikte koekenpan op lager vuur een flinke scheut port of wijn etc. en roer de aanbaksels los. Giet deze ingedikte vloeistof bij de ratatouille. Er kunnen evt. nog fijngehakte verse (of gedroogde) kruiden bij en de gesneden tomaten gaan er nu bij. Doorroeren, nog enkele minuten (mag langer) verwarmen en afproeven op peper en zout. U kunt ook de ratatouille pas doorverwarmen als u hem nodig heeft. Ratatouille past goed bij lamsvlees, entrecôte, gegrilde tonijn en zwaardvis.
Wat is er nou fijner dan met een grijze dag genieten van een heerlijke dampende kom erwtensoep met worst en een plakje roggebrood met katenspek. Maar welke wijn drink je er nou bij?
Paddenstoelenrisotto is comfort food in z’n puurste vorm. Romig, warm en aards, zonder zwaar te worden. Het gerecht draait om balans: zachte rijst, diepe umami van paddenstoelen en net genoeg frisheid om het geheel spannend te houden. Het is geen uitgesproken vleesgerecht, maar zeker ook geen lichte hap. Juist daardoor is het zo geliefd in februari, wanneer mensen iets feestelijks willen, maar wel toegankelijk en huiselijk.
Pasta pesto is zo’n gerecht dat meteen naar vakantie smaakt. Eén hap en je zit weer op een terras in Ligurië, met de zee op de achtergrond en het geluid van rinkelende kopjes. Ooit werd pesto gemaakt door basilicum, knoflook, pijnboompitten en Parmezaan fijn te stampen in een vijzel. Geen haast, geen machines, alleen geur, smaak en geduld. En misschien is dat wel precies waarom dit gerecht zo fijn voelt. Het is simpel, maar nooit saai.