De tapaskeuken kent veel verschillende gerechten als albóndigas, tortilla de patatas en pata negra, maar de Gallische octopus is er een die het maken ook meer dan waard is!
Koninklijk besluit
Tapas is misschien wel het grootste onderdeel van de Spaanse keuken. Waar dit vandaan komt is niet helemaal duidelijk. Er zijn verschillende theorieën die de oorsprong verklaren, maar in één van deze theorieën geloven we net iets meer. De Spaanse koning Alfonso X El Sabio bepaalde dat bij de wijn altijd iets gegeten moest worden om te voorkomen dat de wijn te snel naar het hoofd zou stijgen. En zeg nou eerlijk: 'tapas en wijn gaan altijd perfect samen!'
Bereiding
Schil de aardappels en kook deze gaar in zo’n 20 tot 25 minuten, dit kan je controleren door er met een vork in te prikken.
Snijd de voorgegaarde octopusarmen in plakken van één centimeter (liever dunner dan dikker!).
Zet een koekenpan op hoog vuur en giet er een scheut olijfolie in. Bak de octopusarmen 3 à 4 minuten en bestrooi ze ondertussen met een beetje gerookte paprikapoeder.
Spoel de aardappels af met een beetje koud water en snijd deze in mooie dunne plakjes. Meng deze met de smaakvolle olijfolie, een klein beetje peterselie en zeezout en verdeel in een mooi kransje over de borden.
Leg de octopus boven op de krans aardappelen en maak af met peterselie, zeezout en olijfolie naar smaak.
Een moderne interpretatie van het klassieke aspergegerecht. In plaats van zwaar en romig staat hier frisheid, spanning en balans centraal. Licht gegrilde witte asperges worden gecombineerd met een frisse citrus beurre blanc, geroosterde hazelnoten en verse kruiden. Het resultaat is een elegant gerecht met structuur, finesse en een subtiele gelaagdheid. Perfect afgestemd op de S van Schlumberger, waarin frisheid, rijpheid en lichte kruidigheid samenkomen.
Wat is er nou fijner dan met een grijze dag genieten van een heerlijke dampende kom erwtensoep met worst en een plakje roggebrood met katenspek. Maar welke wijn drink je er nou bij?
Paddenstoelenrisotto is comfort food in z’n puurste vorm. Romig, warm en aards, zonder zwaar te worden. Het gerecht draait om balans: zachte rijst, diepe umami van paddenstoelen en net genoeg frisheid om het geheel spannend te houden. Het is geen uitgesproken vleesgerecht, maar zeker ook geen lichte hap. Juist daardoor is het zo geliefd in februari, wanneer mensen iets feestelijks willen, maar wel toegankelijk en huiselijk.